Deklaracja IN-1 to kluczowy dokument dla każdej osoby fizycznej, która jest właścicielem nieruchomości w Polsce. Poprawne jej złożenie jest podstawą do naliczenia i opłacenia podatku od nieruchomości, który wspiera budżety lokalnych samorządów. Ten przewodnik pomoże Ci zrozumieć, kogo dotyczy ten obowiązek, jakie informacje musisz w nim zawrzeć i jak krok po kroku wypełnić formularz, aby uniknąć błędów i niepotrzebnych problemów.
Czym jest i kogo dotyczy IN-1?
Deklaracja IN-1 służy do informowania urzędu gminy (lub miasta) o posiadanych gruntach, budynkach i budowlach, które podlegają opodatkowaniu. Dzięki niej organ podatkowy może ustalić wysokość należnego podatku, który następnie otrzymasz w formie decyzji podatkowej. Obowiązek złożenia IN-1 dotyczy każdej osoby fizycznej, która jest właścicielem nieruchomości, użytkownikiem wieczystym gruntów, posiadaczem samoistnym nieruchomości, a także posiadaczem nieruchomości należących do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeśli wynika to z umowy lub bezumownie. Warto też pamiętać o kwestiach związanych z formalnościami przy najmie okazjonalnym, które również mogą mieć znaczenie dla Twoich zobowiązań.
IN-1 vs. DN-1: Różnice
Chociaż formularze IN-1 i DN-1 dotyczą podatku od nieruchomości, są przeznaczone dla różnych grup podatników. Deklaracja IN-1 jest wyłącznie dla osób fizycznych, natomiast formularz DN-1 służy do składania deklaracji przez osoby prawne, jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej (takie jak spółki jawne, komandytowe, czy cywilne) oraz jednostki organizacyjne Agencji Nieruchomości Rolnych. Różnica polega nie tylko na podmiocie, ale również na sposobie ustalania i opłacania podatku. Osoby fizyczne otrzymują decyzję podatkową z urzędu, podczas gdy osoby prawne samodzielnie obliczają i wpłacają podatek.
| Cecha | Deklaracja IN-1 | Deklaracja DN-1 |
| Podmiot składający | Osoby fizyczne | Osoby prawne, jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej |
| Sposób ustalania podatku | Urząd gminy wydaje decyzję podatkową | Podatnik samodzielnie oblicza i wpłaca podatek |
| Termin płatności | Raty wskazane w decyzji (najczęściej 4) | Co miesiąc, do 15. dnia miesiąca za poprzedni miesiąc |
| Zasada | Informacja dla urzędu o posiadanych nieruchomościach | Deklaracja i samodzielne rozliczenie podatku |
Rola gminy: Stawki podatkowe
Wysokość stawek podatku od nieruchomości nie jest taka sama w całym kraju. To rada gminy (lub miasta) ma wyłączne prawo do ustalania stawek na swoim terenie, oczywiście w ramach maksymalnych kwot określonych przez ustawę o podatkach i opłatach lokalnych. Oznacza to, że stawki mogą się znacznie różnić w zależności od lokalizacji Twojej nieruchomości. Zanim zaczniesz wypełniać deklarację IN-1, sprawdź aktualne stawki podatku od nieruchomości obowiązujące w Twojej gminie. Te informacje znajdziesz zazwyczaj na stronach internetowych urzędów gmin, w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) lub bezpośrednio w wydziale podatków i opłat lokalnych. Pominięcie lokalnych stawek to błąd, który często prowadzi do konieczności korekt i niedopłat. Zrozumienie tych podstaw to pierwszy krok, a równie istotne jest wiedzieć, kiedy i w jakich okolicznościach musisz złożyć deklarację IN-1.
Kiedy i dlaczego składasz deklarację IN-1?
Obowiązek złożenia deklaracji IN-1 nie jest jednorazowy i zależy od kilku czynników. Podstawowy termin to 14 dni od dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Terminy składania deklaracji
Pierwsza deklaracja: Złóż ją w ciągu 14 dni od dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy. Dzieje się tak najczęściej po nabyciu nieruchomości (np. kupno, dziedziczenie), oddaniu budynku do użytkowania, zakończeniu budowy lub rozpoczęciu użytkowania budowli.
Deklaracje zmian: Jeśli w ciągu roku podatkowego nastąpią jakiekolwiek zmiany wpływające na wysokość podatku (np. rozbudowa, przebudowa, zmiana sposobu użytkowania nieruchomości, sprzedaż części nieruchomości, zmiana właściciela), musisz złożyć nową deklarację IN-1, również w ciągu 14 dni od zaistnienia tych zmian. Obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające jego istnienie.
Coroczne terminy: Osoby fizyczne zazwyczaj nie muszą składać deklaracji IN-1 co roku, jeśli nie nastąpiły żadne zmiany. Po złożeniu pierwszej deklaracji, urząd gminy wydaje decyzję podatkową, która jest ważna do momentu zmiany stanu faktycznego lub prawnego nieruchomości. Sprawdź jednak lokalne przepisy, ponieważ niektóre gminy mogą wymagać corocznego potwierdzania danych, choć zdarza się to rzadko.
Pamiętaj, że obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające jego powstanie. Jeśli dotyczy to budowli, budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona lub w którym rozpoczęto użytkowanie budowli, budynku lub ich części przed ostatecznym wykończeniem.
Konsekwencje zaniedbań
Błędy w deklaracji IN-1 lub jej niezłożenie w terminie mogą mieć poważne konsekwencje dla Ciebie jako podatnika. Urząd gminy może naliczyć zaległy podatek wraz z odsetkami za zwłokę. W skrajnych przypadkach, gdy zaniechanie zostanie uznane za uchylanie się od opodatkowania, możesz narazić się na kary finansowe, a nawet postępowanie karno-skarbowe. Pamiętaj, że ignorowanie 14-dniowego terminu na zgłoszenie zmian, takich jak rozbudowa domu czy sprzedaż działki, jest częstym błędem. Nawet niewielka zmiana powierzchni użytkowej może wpłynąć na wysokość podatku, a jej niezgłoszenie skutkuje naliczeniem odsetek i potencjalnymi karami, gdy urząd samodzielnie wykryje nieprawidłowość. Zawsze zgłoś zmianę, zamiast czekać na kontrolę. Zanim przejdziemy do szczegółowego wypełniania, dowiedz się, co dokładnie podlega opodatkowaniu i jak to określić.
Podstawa opodatkowania: Co zgłaszasz w IN-1?
Podatek od nieruchomości opiera się na trzech głównych kategoriach: gruntach, budynkach i budowlach. Prawidłowe określenie podstawy opodatkowania dla każdej z nich jest kluczowe dla poprawnego wypełnienia deklaracji IN-1.
Grunty, budynki, budowle
Grunty: Opodatkowaniu podlegają grunty, z wyjątkiem gruntów rolnych i lasów (które mają odrębne podatki), chyba że są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Podstawą opodatkowania gruntów jest ich powierzchnia, wyrażona w metrach kwadratowych (m²). Zwróć uwagę na rozróżnienie rodzajów gruntów, takich jak budowlane, pod wodami czy pozostałe, ponieważ dla każdego z nich gmina może ustalić inną stawkę.
Budynki: Są to obiekty trwale związane z gruntem, wydzielone przegrodami budowlanymi, posiadające fundamenty i dach. Podstawą opodatkowania dla budynków mieszkalnych i ich części jest powierzchnia użytkowa, również w metrach kwadratowych (m²). Powierzchnia użytkowa obejmuje wszystkie pomieszczenia, z wyjątkiem klatek schodowych, szybów dźwigowych, kanałów i kominów. Jeśli budynki lub ich części są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, ich powierzchnia użytkowa również stanowi podstawę opodatkowania.
Budowle: To obiekty budowlane, które nie są budynkami ani obiektami małej architektury, na przykład mosty, wiadukty, sieci techniczne, zbiorniki, place, drogi wewnętrzne czy ogrodzenia, o ile są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawą opodatkowania dla budowli jest ich wartość, ustalona na 1 stycznia roku podatkowego. Jest to wartość stanowiąca podstawę obliczenia amortyzacji zgodnie z przepisami o podatkach dochodowych. Jeśli nie dokonujesz odpisów amortyzacyjnych, podstawą jest ich wartość rynkowa.
Jak określić podstawę?
Określenie podstawy opodatkowania wymaga precyzji i dostępu do odpowiednich dokumentów:
Dla gruntów: Powierzchnię ustalisz na podstawie wypisu z rejestru gruntów i budynków (ewidencji gruntów i budynków – EGiB) lub aktu notarialnego.
Dla budynków: Powierzchnię użytkową określa się na podstawie projektu budowlanego, inwentaryzacji powykonawczej, a jeśli ich brakuje – poprzez pomiar wewnętrzny pomieszczeń na wysokości 1,40 m od podłogi. Pamiętaj, że powierzchnie pomieszczeń lub ich części o wysokości od 1,40 m do 2,20 m wlicza się do powierzchni użytkowej w 50%, a te poniżej 1,40 m pomija się całkowicie.
Dla budowli: Wartość początkową (do amortyzacji) lub rynkową ustalisz na podstawie ksiąg rachunkowych, wyceny rzeczoznawcy majątkowego lub innych dokumentów księgowych.
Dokładne dane dotyczące powierzchni gruntów i budynków znajdziesz w dokumentach takich jak akt notarialny zakupu nieruchomości, wypis z rejestru gruntów i budynków (dostępny w starostwie powiatowym) lub w projekcie budowlanym. Brak precyzji w tych danych często prowadzi do błędów. Kiedy już zgromadzisz te informacje, możemy przejść do instrukcji wypełniania formularza IN-1, pole po polu.
IN-1 krok po kroku: Instrukcja wypełniania
Wypełnienie deklaracji IN-1 wymaga staranności i precyzji. Poniżej przedstawiamy szczegółową instrukcję, która pomoże Ci przejść przez każdą sekcję formularza. Zawsze korzystaj z aktualnego wzoru formularza, dostępnego na stronach internetowych urzędów gmin lub w systemach e-Deklaracje.
Sekcja A: Dane podatnika
Ta sekcja wymaga podania Twoich danych identyfikacyjnych.
- Pole 1. Rodzaj deklaracji: Zaznacz „Deklaracja”, jeśli składasz ją po raz pierwszy lub zgłaszasz zmiany. Wybierz „Korekta deklaracji”, jeśli poprawiasz wcześniej złożony formularz.
- Pole 2. Identyfikator podatkowy: Wpisz swój numer PESEL.
- Pola 3-10. Dane identyfikacyjne: Podaj swoje nazwisko, pierwsze imię, datę urodzenia oraz adres zamieszkania (województwo, powiat, gmina, miejscowość, ulica, numer domu, numer lokalu, kod pocztowy, poczta). Pamiętaj o zgłaszaniu aktualnych danych, aby uniknąć konsekwencji niezgłoszenia zmiany adresu. Upewnij się, że wszystkie dane są zgodne z Twoimi oficjalnymi dokumentami.
Sekcja B: Przedmiot opodatkowania
To serce deklaracji, gdzie zgłaszasz swoje nieruchomości. Sekcja ta jest zazwyczaj podzielona na podsekcje dotyczące gruntów, budynków i budowli.
- Pola B.1. Grunty:
- Rodzaj gruntu: Zaznacz odpowiednie pole (np. grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, grunty pod wodami, pozostałe).
- Powierzchnia: Wpisz powierzchnię gruntu w m².
- Numer księgi wieczystej/zbioru dokumentów: Podaj numer księgi wieczystej dla danej nieruchomości.
- Adres nieruchomości: Wpisz dokładny adres położenia gruntu.
- Pola B.2. Budynki lub ich części:
- Rodzaj budynku/części: Zaznacz odpowiednie pole (np. budynki mieszkalne, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, budynki pozostałe).
- Powierzchnia użytkowa: Wpisz powierzchnię użytkową w m². Pamiętaj o zasadach obliczania powierzchni (pomieszczenia o wysokości poniżej 1,40 m nie są wliczane, te między 1,40 m a 2,20 m w 50%).
- Numer księgi wieczystej/zbioru dokumentów: Podaj numer księgi wieczystej.
- Adres nieruchomości: Wpisz dokładny adres położenia budynku.
- Pola B.3. Budowle:
- Rodzaj budowli: Opisz rodzaj budowli (np. ogrodzenie, parking, sieć).
- Wartość budowli: Wpisz wartość budowli w złotych (podstawę amortyzacji lub wartość rynkową).
- Numer księgi wieczystej/zbioru dokumentów: Podaj numer księgi wieczystej (jeśli dotyczy).
- Adres nieruchomości: Wpisz dokładny adres położenia budowli.
Sekcja C: Obliczenie podatku
W tej sekcji samodzielnie obliczasz łączną kwotę podatku. Chociaż dla osób fizycznych decyzję wydaje urząd, poprawne obliczenie w deklaracji jest świadectwem Twojej rzetelności.
- Pola C.1-C.3. Obliczenie dla gruntów, budynków, budowli:
- Dla każdego rodzaju przedmiotu opodatkowania (grunty, budynki, budowle) zsumuj odpowiednie powierzchnie lub wartości z sekcji B.
- Pomnóż uzyskane sumy przez obowiązujące w Twojej gminie stawki podatkowe.
- Wpisz wyniki do odpowiednich pól.
- Pole C.4. Łączna kwota podatku: Zsumuj wszystkie obliczone kwoty z pól C.1-C.3. To jest szacunkowa kwota Twojego rocznego podatku.
Sekcja D: Podpis i data
Ostatnia, ale nie mniej ważna sekcja.
- Pola 1-3. Dane osoby składającej deklarację: Wpisz swoje nazwisko i imię.
- Pole 4. Podpis: Złóż czytelny podpis.
- Pole 5. Data wypełnienia: Wpisz datę wypełnienia deklaracji.
Przed podpisaniem deklaracji, zawsze dokładnie sprawdź wszystkie wpisane dane. Zwróć szczególną uwagę na poprawność numerów PESEL, adresów oraz powierzchni nieruchomości. Błędy w tych kluczowych polach mogą opóźnić proces lub skutkować koniecznością złożenia korekty. W niektórych przypadkach do deklaracji IN-1 konieczne jest dołączenie dodatkowych załączników, które precyzują szczegóły dotyczące nieruchomości.
Załączniki do IN-1: ZIN-1, ZIN-2, ZIN-3
Formularz IN-1 jest głównym dokumentem, ale w przypadku posiadania większej liczby nieruchomości lub korzystania ze zwolnień, niezbędne staje się dołączenie odpowiednich załączników. Służą one do szczegółowego przedstawienia danych, które nie mieszczą się w ograniczonej przestrzeni głównej deklaracji.
ZIN-1: Dane o nieruchomościach
ZIN-1 (Dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu) to najczęściej używany załącznik. Wypełnij go, gdy liczba posiadanych przez Ciebie nieruchomości (gruntów, budynków, budowli) jest zbyt duża, aby zmieścić się w sekcji B głównego formularza IN-1. Każda pozycja w ZIN-1 powinna precyzyjnie odzwierciedlać dane dotyczące konkretnego gruntu, budynku lub budowli, zgodnie z zasadami opisanymi w sekcji „Podstawa opodatkowania”.
W załączniku ZIN-1 dla każdego przedmiotu opodatkowania podaj jego adres, numer księgi wieczystej (jeśli istnieje), rodzaj, powierzchnię użytkową (dla budynków) lub powierzchnię (dla gruntów) albo wartość (dla budowli). Zebrane w ZIN-1 informacje są następnie sumowane i przenoszone do odpowiednich pól w sekcji B deklaracji IN-1 jako zbiorcze dane.
ZIN-2: Informacje o zwolnieniach
ZIN-2 (Dane o przedmiotach opodatkowania zwolnionych z opodatkowania) jest wymagany, gdy posiadasz nieruchomości, które podlegają ustawowym lub gminnym zwolnieniom z podatku od nieruchomości. Nawet jeśli nieruchomość jest zwolniona, masz obowiązek zgłosić ją do urzędu gminy, aby urząd mógł potwierdzić prawo do zwolnienia.
W załączniku ZIN-2 precyzyjnie wskaż, które nieruchomości są zwolnione, podaj ich adres, rodzaj, powierzchnię/wartość oraz, co najważniejsze, podstawę prawną zwolnienia (np. konkretny artykuł ustawy o podatkach i opłatach lokalnych lub uchwały rady gminy). Przykładowe zwolnienia obejmują grunty i budynki wpisane do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymywania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, czy też nieruchomości zajęte na potrzeby prowadzenia działalności pożytku publicznego.
ZIN-3: Współwłasność i współposiadanie
ZIN-3 (Dane o współwłasności/współposiadaniu) jest niezbędny, gdy nieruchomość jest przedmiotem współwłasności lub współposiadania. Ten załącznik pozwala jasno określić, kto i w jakim udziale posiada daną nieruchomość, a także czy występują w niej prawa służebności ujawnione w akcie notarialnym. W przypadku takich form własności jak spółdzielcze prawo do mieszkania warto dodatkowo zweryfikować status prawny lokalu.
W załączniku ZIN-3 wpisz dane wszystkich współwłaścicieli/współposiadaczy, w tym ich identyfikatory podatkowe (PESEL), adresy oraz udziały w nieruchomości (wyrażone w ułamku lub procentach). Pamiętaj, że w przypadku współwłasności, każdy ze współwłaścicieli musi złożyć deklarację IN-1 i załącznik ZIN-3, chyba że zostanie wyznaczona jedna osoba, która złoży deklarację w imieniu wszystkich współwłaścicieli (co musi być udokumentowane pełnomocnictwem).
Niewłaściwe użycie załączników lub ich brak to częsty powód wezwań z urzędu. Zawsze upewnij się, czy Twoja sytuacja wymaga dołączenia ZIN-1, ZIN-2 lub ZIN-3 i wypełnij je z taką samą starannością jak główną deklarację. Poza standardowym wypełnieniem, istnieją również specyficzne sytuacje i zwolnienia, które warto znać, aby prawidłowo rozliczyć podatek.
Zwolnienia i specyficzne scenariusze w IN-1
Zrozumienie zasad dotyczących zwolnień i postępowania w nietypowych sytuacjach jest kluczowe dla optymalizacji obciążeń podatkowych i uniknięcia nieporozumień z urzędem.
Najczęstsze zwolnienia z podatku
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przewiduje szereg zwolnień, a gminy mogą wprowadzać dodatkowe. Oto niektóre z najczęstszych:
- Grunty i budynki objęte ochroną zabytków: Pod warunkiem ich utrzymywania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków.
- Grunty i budynki zajęte na prowadzenie działalności pożytku publicznego: O ile nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej.
- Grunty i budynki służące wyłącznie do celów kultu religijnego: Z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
- Nieruchomości o charakterze rolno-leśnym: Grunty rolne i lasy podlegają odrębnym podatkom (rolnemu i leśnemu), a nie podatkowi od nieruchomości.
- Budynki gospodarcze: Związane z działalnością rolniczą, leśną lub rybacką.
Jeśli uważasz, że Twoja nieruchomość kwalifikuje się do zwolnienia, zgłoś to w deklaracji za pomocą załącznika ZIN-2 i przygotuj wszystkie dokumenty potwierdzające prawo do ulgi (np. zaświadczenia, decyzje, wpisy do rejestrów). Dokładna dokumentacja przyspiesza proces i minimalizuje ryzyko zakwestionowania zwolnienia przez urząd.
Zmiany w ciągu roku podatkowego
Życie przynosi zmiany, a te często wpływają na obowiązek podatkowy. Pamiętaj o zgłaszaniu ich w odpowiednim czasie.
Nabycie nieruchomości: Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło nabycie. Deklarację IN-1 złóż w ciągu 14 dni od tego zdarzenia.
Zbycie nieruchomości: Obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym nastąpiło zbycie, podobnie jak w przypadku zgłaszania najmu do urzędu. Chociaż nie ma formalnego obowiązku składania nowej deklaracji, warto poinformować urząd, aby uniknąć naliczania podatku za okres po sprzedaży.
Rozbudowa/przebudowa: Jeśli zwiększa się powierzchnia użytkowa budynku lub zmienia się jego przeznaczenie (np. z mieszkalnego na usługowy), obowiązek podatkowy zmienia się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym oddano do użytkowania rozbudowaną część. Wymaga to złożenia nowej deklaracji IN-1 w ciągu 14 dni.
Zmiana sposobu użytkowania: Gdy część nieruchomości zmienia swoje przeznaczenie (np. garaż staje się biurem), zgłoś to, ponieważ może to wpłynąć na stawkę podatku.
Współwłasność nieruchomości
W przypadku współwłasności nieruchomości, każdy ze współwłaścicieli jest solidarnie odpowiedzialny za podatek od nieruchomości. Oznacza to, że urząd może żądać zapłaty całości podatku od każdego z nich.
Złożenie deklaracji: Każdy współwłaściciel musi złożyć deklarację IN-1 wraz z załącznikiem ZIN-3, wskazując udziały pozostałych współwłaścicieli. Możecie również upoważnić jedną osobę do złożenia deklaracji w imieniu wszystkich, co musi być udokumentowane pełnomocnictwem.
Wysokość podatku: Podatek jest naliczany od całej nieruchomości, a decyzja podatkowa jest kierowana do wszystkich współwłaścicieli, podobnie jak w przypadku formalności takich jak koszt dopisania małżonka do aktu notarialnego. W praktyce współwłaściciele często dzielą się kwotą podatku proporcjonalnie do swoich udziałów, jednak dla urzędu wszyscy odpowiadają za całość.
Gdy deklaracja jest już wypełniona, pozostaje ostatni krok: jej złożenie w odpowiednim urzędzie.
Jak złożyć wypełnioną deklarację IN-1?
Złożenie wypełnionej deklaracji IN-1 jest równie ważne jak jej poprawne przygotowanie. Wybór odpowiedniej metody i uzyskanie potwierdzenia to klucz do Twojego spokoju.
Deklarację IN-1 musisz złożyć we właściwym urzędzie gminy lub miasta, odpowiednim dla miejsca położenia nieruchomości. Zazwyczaj masz do wyboru trzy główne metody:
Metody dostarczenia
Osobiście w urzędzie: To najpewniejsza metoda, która pozwala od razu uzyskać potwierdzenie złożenia. Udaj się do odpowiedniego wydziału (najczęściej Wydział Podatków i Opłat Lokalnych) i poproś o pieczątkę na kopii deklaracji.
Pocztą tradycyjną: Wyślij deklarację listem poleconym, najlepiej za potwierdzeniem odbioru. Zachowaj dowód nadania listu oraz potwierdzenie odbioru jako dowód złożenia deklaracji. Data stempla pocztowego jest datą złożenia deklaracji.
Metody elektroniczne (ePUAP): Coraz więcej gmin oferuje możliwość złożenia deklaracji IN-1 drogą elektroniczną, najczęściej poprzez platformę ePUAP (Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej). Będziesz potrzebować profilu zaufanego lub kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Po złożeniu deklaracji online otrzymasz Urzędowe Poświadczenie Odbioru (UPO), które jest równoważne z pieczątką na papierowej wersji. Zawsze sprawdź na stronie swojej gminy, czy taka opcja jest dostępna dla IN-1.
Weryfikacja i potwierdzenie
Zanim złożysz deklarację, poświęć chwilę na ostateczną weryfikację wszystkich danych. Upewnij się, że:
- Wszystkie pola są wypełnione.
- Dane identyfikacyjne są poprawne.
- Powierzchnie i wartości nieruchomości są zgodne z dokumentacją.
- Załączniki (jeśli są wymagane) zostały dołączone.
- Deklaracja jest podpisana i opatrzona datą.
Uzyskanie potwierdzenia złożenia deklaracji jest niezwykle ważne. W przypadku ewentualnych wątpliwości lub sporów z urzędem, dowód złożenia deklaracji w terminie i w prawidłowej formie stanowi Twoją ochronę. Niezależnie od wybranej metody, zawsze zadbaj o to, aby mieć kopię złożonego dokumentu wraz z potwierdzeniem jego przyjęcia.
Często zadawane pytania (FAQ)
Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące deklaracji IN-1.
Kto musi złożyć IN-1?
Deklarację IN-1 składają osoby fizyczne, które są właścicielami, użytkownikami wieczystymi, posiadaczami samoistnymi lub posiadaczami nieruchomości Skarbu Państwa/jednostki samorządu terytorialnego. Obowiązek ten powstaje w ciągu 14 dni od momentu zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego, na przykład po zakupie nieruchomości.
Gdzie znajdę formularz IN-1?
Aktualny formularz IN-1 jest dostępny na stronach internetowych urzędów gmin (lub miast) w sekcjach dotyczących podatków i opłat lokalnych. Możesz go również pobrać z Biuletynu Informacji Publicznej (BIP) swojej gminy lub otrzymać w formie papierowej bezpośrednio w urzędzie.
Czy mogę złożyć IN-1 online?
Tak, coraz więcej gmin umożliwia złożenie deklaracji IN-1 online. Najczęściej odbywa się to za pośrednictwem platformy ePUAP, wymagającej posiadania profilu zaufanego lub kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Zawsze sprawdź na stronie internetowej swojego urzędu gminy, czy taka opcja jest dostępna.
Co jeśli popełnię błąd w IN-1?
Jeśli zauważysz błąd w złożonej deklaracji, powinieneś jak najszybciej złożyć korektę deklaracji IN-1. Zaznacz pole „Korekta deklaracji”, popraw błędne dane i dołącz pisemne wyjaśnienie przyczyn korekty. Wczesne zgłoszenie błędu może pomóc uniknąć kar i odsetek.
